Skąd różnica w cenie między DC a Cloud?
W Data Center producent sprzedawał licencję na wtyczkę, a cała reszta była po Twojej stronie: serwer, utrzymanie, skalowanie. W Cloud te obowiązki przechodzą na producenta. To on płaci za infrastrukturę, dostępność, bezpieczeństwo i bieżące dostosowywanie aplikacji do zmian w chmurze Atlassiana. Płacisz więc nie za sam program, tylko za usługę razem z jej utrzymaniem.
Wyjątkiem od tego modelu są aplikacje zbudowane na platformie Forge (oznaczenie „Runs on Atlassian”): działają na infrastrukturze Atlassiana i według jego zasad, więc łatwiej przy nich o zgodność z wymogami dotyczącymi lokalizacji danych.
Samo rozliczenie według liczby użytkowników produktu nowością nie jest: w Data Center tiery wtyczek też rosły z wielkością instancji. Nowy jest rytm płatności. Subskrypcja bywa miesięczna albo roczna, w cyklu zgodnym z produktem, do którego aplikacja jest kupiona. Niezależnie od cyklu nadmiar aplikacji i nieaktywnych kont regularnie wraca na fakturze. Porządek w jednych i drugich obniża więc rachunek za produkty i aplikacje. To jednak nie jedyne przygotowanie przed migracją — pełną checklistę porządków opisaliśmy osobno tutaj.
Jak zrobić przegląd wtyczek przed migracją?
Przegląd to cztery pytania zadane każdej wtyczce z osobna. Kto realnie z niej korzysta i do czego? Jaką funkcję pełni w procesach? Czy tę funkcję zapewnia już mechanizm natywny Atlassian Cloud albo tańszy odpowiednik? Ile będzie kosztować w modelu subskrypcyjnym przy Twojej liczbie użytkowników?
Wynik przeglądu to prosta lista decyzji:
- zostaje – funkcja potrzebna, brak tańszego lub natywnego zamiennika
- zastępujemy – zidentyfikowano zamiennik
- rezygnujemy – nikt nie korzysta albo funkcja zbędna
Trzecia grupa bywa liczniejsza, niż się spodziewasz, bo wiele wtyczek kupowano pod potrzeby czasowe: projekt, który dawno się skończył, proces, którego już nikt nie prowadzi, raport, którego nikt nie otwiera. Potrzeba minęła, subskrypcja zostałaby na lata. Migracja to naturalny moment, żeby każdą z tych potrzeb zrewidować.
Zacznij od wtyczek, które w chmurze będą kosztować najwięcej: tam decyzje przynoszą największe oszczędności. Sam przegląd domknij przed rozmowami z wykonawcami, bo im wcześniej lista jest zamknięta, tym łatwiej wycenić migrację.
Które funkcje przejmuje natywnie Atlassian?
Coraz więcej z tych, pod które w Data Center kupowało się osobne wtyczki. W instancjach z długą historią to częsty przypadek: wtyczka towarzyszy zespołom od lat, a w chmurze jej zadania robi już sam produkt. Cztery przykłady. Automatyzacje: dawniej osobna wtyczka, dziś standardowy mechanizm produktów Cloud. Formularze w Jira Service Management: kiedyś domena zewnętrznych wtyczek, dziś funkcja natywna. Planowanie wieloprojektowe w Jirze: w planie Premium dostępne jako Plans, bez dodatkowej aplikacji. Whiteboardy w Confluence: wspólna praca na tablicy, kiedyś w zewnętrznych narzędziach i aplikacjach z Marketplace, dziś część produktu.
Praktyczny wniosek: zanim kupisz chmurowy odpowiednik wtyczki z DC, sprawdź, czy jej zadania nie są już wbudowane w produkt albo w wyższy plan. Zdarza się, że przejście na Premium zastępuje dwie lub trzy aplikacje. Taki rachunek policz w obie strony: po jednej dopłata do wyższego planu, po drugiej suma subskrypcji, które znikają.
Jak policzyć koszt aplikacji przed migracją?
Weź listę z przeglądu. Dla każdej pozycji, która zostaje albo dostaje zamiennik, sprawdź cenę w tierze odpowiadającym liczbie użytkowników produktu (dla aplikacji do Jiry liczy się najwyższy tier spośród produktów Jira na instancji). Policz dwa warianty: przy obecnej liczbie kont i po planowanych porządkach. Różnica między nimi to argument, który przekonuje zarząd do posprzątania instancji przed migracją, a nie po niej.
Taki audyt robimy jako element analizy przedmigracyjnej: lista decyzji dla każdej wtyczki plus symulacja kosztu subskrypcji w obu wariantach. Jeśli chcesz zobaczyć, jak to wygląda u Ciebie, umów bezpłatną konsultację.
Wybór planu też wpływa na rachunek: Standard i Premium porównaliśmy osobno.
